مجتبى ملكى اصفهانى
380
فرهنگ اصطلاحات اصول ( فارسى )
عدالت در رأى و فكر يعنى ايمن بودن رأى از انحراف و ضعف و شدّت ؛ به بيان ديگر : عدالت در اينجا به معنى حق و درست است . عدالت در صفات نفسانى يعنى معتدل بودن اخلاق باطنى . مثلا شجاعت وقتى معتدل است كه به حدّ ترس و جسارت نرسد . و عدالت در كردار و گفتار يعنى صداقت و درستكارى و دورى از افراط و تفريط در كردار و گفتار . « 1 » عدم ابتلاء به عنوان « ابتلاء و عدم ابتلاء » رجوع شود . عدم اطّراد به عنوان « اطّراد » رجوع شود . عدم الدليل دليل العدم گروهى از علما عدم دليل را از جمله ادلهى عقلى براى نفى حكم دانستهاند . يعنى دليلى بر اين حكم وجود ندارد پس حكم منتفى است . مرحوم محقق حلّى قدّس سرّه مىگويد : اين استدلال در جايى صحيح است كه انسان علم پيدا كند به اينكه اگر دليلى بر اين حكم وجود داشت ، به آن دست مىيافت ، ولى اگر
--> ( 1 ) التحقيق ، ج 8 ، ص 55 .